close
تبلیغات در اینترنت
غفاری؛ تا ایستگاه آخر
بیرجند خبر

پشتیبانی آنلاین

تقویم شمسی

تبلیغات

آمار سایت

  • افراد آنلاین : 1
  • بازديد امروز : 15
  • بازديد ديروز : 409
  • آي پي امروز : 1
  • آي پي ديروز : 27
  • ورودی امروز گوگل : 0
  • ورودی گوگل دیروز : 0
  • بازديد هفته : 1,311
  • بازدید ماه : 3,407
  • بازدید سال : 35,295
  • كل بازديدها : 101,737
  • ای پی شما : 35.175.182.106
  • مرورگر شما :
  • سیستم عامل :
  • كل کاربران : 0
  • كل مطالب : 268
  • كل نظرات : 1
  • امروز : شنبه 24 آذر 1397

اطلاعات کاربری

عضو شويد
فراموشی رمز عبور؟

نام کاربری :
رمز عبور :


عضویت سریع
نام کاربری :
رمز عبور :
تکرار رمز :
ایمیل :
نام اصلی :
کد امنیتی : * کد امنیتیبارگزاری مجدد

آخرین عناوین

فرخ نژاد- مبدأ و مقصد یکی است و آغاز و پایان بیشتر مسیرها به جز مسیرهای شمال شهر به این نقطه ختم می شود.
«میدان آزادی» یا همان «پل دژبان».
پایانه آزادی بیرجند نه تنها مبدأ و مقصد بیشتر خطوط و مسیرهای درون شهری بیرجند است که مرکزی برای خطوط برون شهری هم به حساب می آید. 
در چهار سوی میدان فضاها و مکان هایی برای توقف و حرکت خودروهایی که مقصد آن ها بیشتر روستاها و دیگر شهرهاست درنظر گرفته شده است.
حتی قبل از این که پایانه مسافربری بیرجند به بلوار مسافر منتقل شود برخی گاراژهای مسافربری برون شهری هم در همین میدان مستقر بود که از جمله گاراژ میابادی است که در حال حاضر نیز یکی از پایانه های مسافربری روستایی مرکز استان به دیگر نقاط محسوب می شود.
وقتی به میدان مرکزی و ورودی شهر بیرجند که از آن به عنوان پیشانی شهر بیرجند یاد می شود می رسم عقربه های ساعت 7:27 را نشان می دهد.  
هرچند خورشید به شهر سرک کشیده اما چون صبح یکی از روزهای سرد زمستان است خشکه سرماهای صبح کویر را با تمام وجود به ویژه با یخ زدن سرانگشتان دست و صورت به وضوح می شود احساس کرد.
شبنم روی درختان، بخار گرفتن شیشه اتومبیل ها، یخ زدن آب های حوض میدان، زرد شدن چمن میدان آزادی و... از دیگر نشانه های یک صبح زمستانی است. سمت راست میدان آزادی مقصد و انتهای مسیر برای اتوبوس های غفاری، معلم، پاسداران، سیلو، توحید، سجادشهر و روستاهای حاشیه شهر بیرجند مانند دستگرد، حاجی آباد، معصومیه، امیرآباد و... است.
میدان آزادی از میادین مرکزی برای اکثر مسیرهای درون شهری بیرجند به حساب می آید و از صبح زود می توان گره های ترافیکی که در آن ایجاد می شود را دید. 
چند اتوبوس که در سمت راست میدان و به اصطلاح انتهای مقصد توقف کردند یکی یکی به ترتیب به سمت اولین ایستگاه مسافری حرکت می کنند هرچند جایگاهی مسقف و با حصارکشی در نقطه مبدأ حرکت اتوبوس ها درنظر گرفته شده اما عده ای ترجیح می دهند بیرون از جایگاه و ایستاده منتظر اتوبوس مقصد خود باشند.
 همان طور که در ایستگاه منتظر اتوبوس مقصدم اتوبوس های معلم، پاسداران به اولین ایستگاه آمده و مسافران را سوار می کنند.
همچنین خودروهای مسیر شمال شهر مانند بلوار شعبانیه، مهرشهر هم که به این ایستگاه می رسند برای پیاده و سوار شدن مسافران توقف می کنند چون صبح اول وقت است بیشتر مسافران اتوبوس ها را دانش آموزان و دانشجویان تشکیل می دهند و با توجه به قرار داشتن در فصل امتحانات همه آن ها کتاب و جزوه به دست هستند تا از فرصت باقی مانده برای مطالعه و یاد آوری مطالبی که خوانده اند استفاده کنند.
از اتوبوس های مسیرهای شمال شهر بیشتر دانش آموزان پیاده شده و سوار اتوبوس های مقصد در این ایستگاه می شوند 
در چند دقیقه ای که برای رسیدن اتوبوس مقصد منتظرم تعدادی از مسافران هم اقدام به شارژ کارت های بلیت خود می کنند.
7:34 دقیقه اتوبوس خیابان غفاری از راه می رسد. همراه دیگر مسافران سوار می شوم آخرین ردیف صندلی اتوبوس را انتخاب می کنم چند زن دیگر هم روی همین صندلی ها می نشینند. ظرفیت صندلی های آخر اتوبوس با نشستن من و دیگر مسافران تکمیل می شود اما چند صندلی در قسمت خانم ها و آقایان هنوز خالی است.
چند دانش آموز و دانشجو هم مسافر اتوبوس هستند و بلافاصله بعد از نشستن روی صندلی جزوه و کتاب را باز کرده و شروع به مطالعه می کنند.
محاسن سفید راننده نشان از گذشتن سن و سالی از او دارد. اتوبوس هم مانند راننده مثل این که سال هاست در این مسیرها یا در مسیرهای دیگر مسافر جابجا می کند.
یکی از مسافران کارتش شارژ ندارد، راننده منتظر می شود تا کارتش را شارژ کرده و سوار اتوبوس شود این انتظار سبب می شود تا چند مسافر دیگر هم که دورتر بودند خود را به اتوبوس برسانند و سوار شوند.
دومین ایستگاه
دومین ایستگاه میدان امام خمینی(ره) است در این ایستگاه هرچند جایگاهی برای نشستن مسافران تعبیه شده است اما حصار ندارد تا مسافران از سرما و گرما در امان باشند در این ایستگاه دو نفر پیاده شده و چند نفر سوار می شوند تمام صندلی های اتوبوس پر می شود و یک زن میانسال هم که ایستاده است از مسافران آخرین صندلی می خواهد کمی مهربان تر و جمع و جورتر بشینند و او را کنارشان جا دهند. تا ایستگاه بعدی ترافیک روان است.
اتوبوس به سومین ایستگاه یعنی سه راه اسدی که می رسد چند مسافر پیاده می شوند اما آن هایی که سوار می شوند تعدادشان بیشتر است به همین دلیل تعداد زیادی از آن ها مجبور می شوند ایستاده مسیر را طی کنند و چون قسمت جلوی اتوبوس که برای آقایان در نظر گرفته شده ظرفیتش کامل است خانم ها نمی توانند از ظرفیت خالی این صندلی ها برای نشستن استفاده کنند هرچند که گاهی اوقات شاهد این موضوع در دیگر اتوبوس ها هستیم که گاهی با واکنش آقایان هم مواجه می شود.
ایستگاه سه راه اسدی هم تا حدودی مرکزیت دارد و ختم می شود به بازار بیرجند و ابتدای مسیر بهشت متقین. جایگاهی که برای نشستن مسافران در نظر گرفته شده همانند جایگاه اولین ایستگاه یعنی میدان آزادی است اما وسیع تر و امکانات بیشتری دارد. هر کدام از مسافران فکر و حواسشان به خودشان است. برخی هم وقتی آشنایی می بینند احوال پرسی می کنند. خانمی هم که کنار من نشسته تسبیح آبی خوش رنگش را از کیفش در آورده و تا رسیدن به مقصد ذکر می گوید. از ایستگاه سه راه اسدی تا مقصد بعدی راهی طولانی در پیش نیست.
ایستگاه مسجد آیتی
چهارمین ایستگاه مسجد آیتی است این ایستگاه هم جایگاهی برای نشستن دارد چند مسافر در ایستگاه پیاده و چند نفر سوار می شوند اما چون ظرفیت کامل است مانند ایستگاه های قبل عده ای ایستاده اند. پیرزن عصا به دست با سختی از پله های اتوبوس بالا می آید. بلافاصله یک دختر دانش آموز از جایش بلند و او را تعارف به نشستن می کند و پیرزن هم وقتی در جایش آرام می گیرد از او تشکر و برایش دعای خیر می کند.
سوار و پیاده شدن مسافران در اتوبوس انسان را به یاد این موضوع می اندازد که این دنیا محل گذراست و هر چند مسافران زیادی در این سفر تو را همراهی می کنند اما بدون این که متوجه باشی عده ای می آیند و می روند و تو اصلا متوجه رفت و آمد آن ها نمی شوی.
عده ای هم فقط در این سفر همسفر تو هستند و شاید اولین و آخرین بار باشد که آن ها را می بینی.
پنجمین توقف اتوبوس در خیابان طالقانی است، اتوبوس هایی که جلوتر از اتوبوس غفاری حرکت کرده بودند هم در ایستگاه هستند سوار و پیاده شدن مسافران تکرار می شود اما عده ای چون مقصد آن ها خیابان غفاری است همچنان همسفر ثابت این خط هستند.
میدان ابوذر
میدان ابوذر چون در مرکز شهر بیرجند قرار دارد مبدأ و مقصد تمام مسیرها علاوه بر میدان آزادی به این پایانه هم ختم می شود وقتی اتوبوس در ایستگاه غفاری مستقر در ابوذر توقف می کند ساعت 7:48 است حدود یک ربع از زمان حرکت از مبدأ گذشته تا اتوبوس به این جا رسیده است.
پایانه ابوذر چون مرکزیت دارد مبدأ و مقصد اتوبوس های دانشگاه های مرکز استان هم است به همین دلیل می توان از این نقطه به عنوان شهرک اتوبوس های بیرجند هم یاد کرد.
توقف در این ایستگاه هم مانند دیگر ایستگاه ها خیلی طول نمی کشد. از این نقطه هرمسافری سوار اتوبوس غفاری شد به طورحتم مقصدش هم همین خیابان است. 
چند مسافر دیگر در ایستگاه ابوذر همسفر با دیگر مسافران این خط می شوند و راننده هم به راه می افتد. در مسیر حرکت از خیابان ارتش تا خیابان غفاری 2 ایستگاه وجود دارد اما چون مسافری نیست راننده هم توقف نمی کند و به راهش ادامه می دهد. 
در این دو ایستگاه تا اولین ایستگاه خیابان غفاری جایگاهی برای نشستن مسافران در نظر گرفته نشده و فقط تابلوی ایستگاه اتوبوس راهنمای افراد برای استقرار در این ایستگاه هاست.
اولین ایستگاه غفاری
نهمین ایستگاه یا اولین ایستگاه خیابان غفاری دارای جایگاهی برای نشستن مسافران است اما از این ایستگاه که دیگر شمردن ایستگاه های بعدی به دلیل تعدد آن از دستم در می رود تا خیابان شهید آوینی که جایگاهی برای نشستن مسافران تعبیه شده است هیچ جایگاهی وجود ندارد و چون بیشتر پیاده روها در تصرف مغازه داران و اداره هاست به ویژه زمانی که پیاده رو در تصرف ساخت و سازها قرار می گیرد هیچ نقطه برای ایستادن و منتظر شدن برای مسافران باقی نمانده و مجبورند کنار خیابان بایستند.
چتر آسمان سایه بان بالاسر و جایگاه مسافران خیابان غفاری از ابتدا تا انتهای این خیابان یعنی دانشگاه آزاد اسلامی و بعد از آن هم خیابان شهید آوینی است. با خودم می گفتم شاید حداقل در ایستگاه دانشگاه آزاد جایگاهی برای نشستن مسافران این خط تعبیه شده باشد اما زهی خیال باطل. تعداد مسافران هم در هر ایستگاه از ایستگاه قبل کمتر می شود و دیگر همه مسافران روی صندلی ها نشسته اند. دانشجویان و دانش آموزانی هم که از ابتدای مسیر کتاب به دست در حال مرور درس بودند، پیاده شدند.  
میدان بوعلی سینا
آخرین ایستگاه در خیابان غفاری میدان بوعلی سینا و یا دانشگاه آزاد است بعد از دور زدن این میدان اتوبوس وارد امتداد کمربندی یا بلوار پیامبر اعظم(ص) می شود یک مسافر که تا ایستگاه اتوبوس راه زیادی دارد و به طورحتم تا رسیدنش به ایستگاه، اتوبوس خواهد رفت دستش را بلند می کند و راننده هم می ایستد تا سوار شود. صبح است و تعدادی ورزشکار زن و مرد در جاده سلامت کنار بلوار در حال پیاده روی هستند. 
در تقاطع سمت راست بلوار میدان شهید آوینی قرار دارد که اتوبوس هم وارد خیابان شهید آوینی یا شهرک فرهنگیان بیرجند می شود در اولین ایستگاه از این خیابان جایگاه یا سایه بانی برای مسافران منتظر تعبیه شده وقتی به این ایستگاه می رسیم مسافران اتوبوس به تعداد انگشتان دست هم نمی رسد. اتوبوس از ایستگاه حرکت می کند اما با صدای خانمی از داخل متوقف می شود. خانمی با سرعت در حال حرکت به سمت اتوبوس است گویا راننده هم متوجه حضور وی نشده که با صدای خانم ترمز می کند و آن مسافر هم سوار می شود اما چون کارتش شارژ ندارد مجبور می شود کرایه خود را نقدی پرداخت کند.
به هیچ وجه فکر نمی کردم مسیر اتوبوس غفاری این قدر طولانی باشد. به آخرین واحدهای مسکونی خیابان شهید آوینی که می رسیم به جز من و یک مرد داخل اتوبوس نبود اما گویا هنوز به آخرین ایستگاه نرسیده بودیم زیرا راننده هنوز در مسیرش به سمت دانشگاه بیرجند حرکت می کرد. گویا آخرین ایستگاه میدان اداره راه و شهرسازی و صدا و سیما بود و از ایستگاهی که واحد مسکونی این محدوده تمام می شد 2 تا 3 ایستگاه دیگر بود تا به میدان اداره راه برسیم.
لالایی  زمستان
با لالایی که زمستان در گوش درختان و زمین های کشاورزی  با شروع این فصل خوانده بود همه به خواب زمستانی فرو رفته اند.
سکوت مسیر و کم شدن مسافران دلهره ای عجیب در دلم انداخته بود اما چاره ای نبود باید تا پایان راه می رفتم و با همان اتوبوس هم بر می گشتم.
در آخرین ایستگاه که آخرین مسافر پیاده شد راننده هم از من می پرسد اینجا آخرین ایستگاه است پیاده نمی شوید ؟گفتم نه با شما برمی گردم ساعت 8:09 است که راننده آخرین مسافرش را پیاده می کند و دور می زند.
اولین ایستگاه از برگشت
راننده در اولین ایستگاه از برگشت که مسافر ندارد بدون این که ترمز بزند به حرکت ادامه می دهد. در دو ایستگاه ابتدایی برگشت هم مانند ایستگاه دیگر، جایگاهی برای نشستن مسافران وجود ندارد اما از ایستگاه خیابان نارنج تا میدان ابوذر در تمام ایستگاه ها سایه بان و جایگاهی برای نشستن مسافران در نظر گرفته شده است و در مسیر مدام بر تعداد مسافران افزوده می شود.
در برگشت وقتی به میدان بوعلی سینا یا تقاطع کمربندی بلوار پیامبر اعظم(ص) می رسیم یک دستگاه اتوبوس دیگر هم در حال رفتن به ابتدای کمربندی و خیابان شهید آوینی است. 
اتوبوس به میانه های مسیر که می رسد دیگر صندلی خالی ندارد اما چیزی که در خیابان غفاری بیشتر از همه به چشم می خورد استقرار مراکز درمانی مانند بیمارستان ولی عصر(عج)، بیمارستان جدید درحال احداث بیرجند با نام رازی و دانشگاه هایی مانند علوم پزشکی و آزاد و در انتهای این خط یعنی بعد از میدان اداره راه و شهرسازی هم مراکز آموزش عالی سپیده کاشانی، پیام نور و دانشگاه بیرجند است. 
تمرکز مراکز بهداشتی از ابتدای خیابان غفاری تا ابتدای میدان ولی عصر(عج) است. 
به طورحتم با راه اندازی بیمارستان جدید بر تعداد مطب پزشکان و دیگر مراکز مرتبط با بهداشت و درمان افزوده خواهد شد.  ساعت 8:32 دقیقه است که اتوبوس به پایانه ابوذر می رسد اما در این پایانه ایستگاهی برای توقف ندارد برای همین در ایستگاه بانک ملی در خیابان طالقانی توقف می کند و من هم به همراه چند مسافر دیگر در این ایستگاه پیاده می شوم. بیشتر شهروندان بیرجندی این مسیر را طولانی ترین مسیر بین شهری می دانند و اما سوال این جاست چرا در مسیر رفت بیشتر ایستگاه های خیابان غفاری بدون جایگاه برای نشستن مسافران است اما در برگشت همه ایستگاه ها دارای جایگاه است؟