close
تبلیغات در اینترنت
سایه روشن استادنقاشی بربوم هنربیرجند
بیرجند خبر

پشتیبانی آنلاین

تقویم شمسی

تبلیغات

آمار سایت

  • افراد آنلاین : 3
  • بازديد امروز : 520
  • بازديد ديروز : 589
  • آي پي امروز : 19
  • آي پي ديروز : 20
  • ورودی امروز گوگل : 0
  • ورودی گوگل دیروز : 0
  • بازديد هفته : 1,156
  • بازدید ماه : 3,498
  • بازدید سال : 28,553
  • كل بازديدها : 94,995
  • ای پی شما : 54.163.20.57
  • مرورگر شما :
  • سیستم عامل :
  • كل کاربران : 0
  • كل مطالب : 268
  • كل نظرات : 1
  • امروز : چهارشنبه 23 آبان 1397

اطلاعات کاربری

عضو شويد
فراموشی رمز عبور؟

نام کاربری :
رمز عبور :


عضویت سریع
نام کاربری :
رمز عبور :
تکرار رمز :
ایمیل :
نام اصلی :
کد امنیتی : * کد امنیتیبارگزاری مجدد

آخرین عناوین

سایه روشن استادنقاشی بربوم هنربیرجند

رنجبر - از 4سالگی به هنر نقاشی روی آورد و در12سالگی تراش سنگ را شروع کرد و 6 سال بعد در سن 18سالگی در رشته هنرهای تجسمی وارد دانشگاه هنر تهران شد و امروز با فکر و ایده های ناب در حوزه هنر به بیرجند برگشته است و همه او را به عنوان هنرمند مجسمه ساز و نقاش بیرجندی می شناسند. او 4سال پیش برای آنکه افسردگی گریبان گیر مادرش نشود تصمیم گرفت نقاشی را به وی بیاموزد اما قلم مو میان انگشتان مادر، هنری بدیع به تصویر کشید و او را شگفت زده کرد و حالا استاد از برگزاری نمایشگاهی با 300 اثر از مادرش در کنار نقاشی های خودش صحبت می کند، نمایشگاهی با عنوان نقاشی های مادری با پسرش که قرار است به زودی در نگارخانه میدان ابوذر بیرجند برپا شود.استاد «استانستی» از بیگانه بودن برخی مردم بیرجند با هنر صحبت می کند و می گوید: برخی مردم بیرجند در سبد فرهنگی و هنری خود جایی برای هنر در نظر نگرفته و با هنر بیگانه اند.استاد مشکلات اقتصادی سال های گذشته را در بی رغبتی مردم به هنر بی تاثیر نمی داند و پیشنهاد می دهد: هنرمندان، رسانه ها و مسئولان هنری در قالب ها و مواد ارزان نیاز مردم به هنر را مرتفع کنند.
او اضافه می کند: برای پذیرش یک ایده و انگاره جدید هنری باید بسترها توسط رسانه ها، تولید کنندگان و حمایت کنندگان مدیریتی ایجاد شود و مردم حق دارند گاهی اوقات ایده ای را نپذیرند زیرا در این زمینه بسترسازی مناسبی نشده است.او به فعال شدن اهالی فرهنگ و هنر دراین عرصه ها هم اشاره می کند و معرفی آثار هنری، هنرمندان و اطلاع رسانی برای بازدید تولیدات آن ها در مکانی خاص را وظیفه این افراد می داند.او دیده شدن هنر توسط مردم را مشروط به ارائه آثار هنری در نمایشگاه دایمی می داند و می پرسد: وقتی یک مهمان خارجی بادیدن آثار هنری بیرجند دچار اشتیاقی غیر قابل توصیف می شود چرا نباید تولیدات هنرمند در اختیار همشهری هایش قرارگیرد؟
او از حمایت کمرنگ برخی دستگاه های متولی هنر گلایه دارد و می گوید: همیشه هنرمندان این دیار به طرف مسئولان رفته اند، شاید هم وظیفه یک هنرمند همین باشداگر چه دانشکده هنر و افرادی مانند دکتر بیدختی  از هنرمندان بیرجند با جان و دل حمایت می کنند اما در مقابل، حمایت کمی از طرف دستگاه ها برای هنرمندان تاکنون دیده شده است.
آن طور که «استاد» می گوید: او بارها به اداره فرهنگ وارشاد اسلامی مراجعه و از ایده هایش صحبت کرد تا بتواند آرزوهای هنری را برای شهرش اجرا کند اما مسئولان حتی به صورت فصلی هم هنرمندان را دور هم جمع نکرده اند در حالی که این کار هزینه چندانی ندارد، نمونه اش کتیبه زیارت عاشورا در میدان امام حسین(ع) است که شاید کمتر فردی بداند این اثر حاصل هنر دستان و ایده یک هنرمند بیرجندی است.
«استانستی» که هنر را چیزی جز جست وجو کردن و یافتن نمی داند، می گوید: چنانچه هنرمندی در این مسیر به یافتن مقطعی دل ببندد و قانع شود ادامه راه غیر ممکن و هنرش در نقطه ای متوقف می شود.
نبود شناسنامه هنری
او از نبود شناسنامه آثار هنری در بیرجند گلایه و اضافه می کند: چنانچه در کنار المان ها و آثار هنری شناسنامه اثر و هنرمند وجود داشته باشد مردم تصور نمی کنند که فردی خارج از استان هنرش را در شهرشان به نمایش گذاشته است.
او که از سال92 به شهرش بیرجند بازگشته است تاکنون 18 المان حجمی شهری را ایده پردازی کرده و ساخته است و خالق نقاشی بزرگ عاشورایی در بیرجند است. از تلاش به منظور دریافت نشان ملی برای دو اثر مجسمه سازی اش صحبت می کند که اگر به خط تولید برسد برای 40نفر به طور مستقیم و غیر مستقیم اشتغال ایجاد می کند اما ایده ها آنقدر ناب است که تا ثبتش از شرح آن خودداری می کند.
وی معتقد است یک اثر هنری در قالب های مختلف می تواند در رفع آسیب های اجتماعی اثرگذار باشد اما باید به بررسی پیام های بصری و نیاز مردم بیرجند هم توجه کرد تا در همان راستا به تولیدات هنری پرداخت.
 او با بیان این جمله که هنر نمی تواند فقط یک فرهنگ اجتماعی را در قالب های هنری منتقل کند بلکه باید از همه ابزارهای هنری در این مورد استفاده کرد مثالی می زند؛ می توان روی خطوط عابر پیاده جذابیت بصری ایجاد کرد  طوری که هم جنبه آموزشی پیدا کند و هم چهره خیابان های  شهررا زیبا کندیا پلاک خانه ها را روی کاشی های سنتی طراحی کرد.
کمبود جذابیت های بصری در بیرجند
او می گوید: در بیرجند به جذابیت های هنری کمتر توجه شده در حالی که می توان با به تصویر کشیدن هنر بر دیوارها شهری پویا و زنده داشت که مردمش از درون مملو از زیبایی هستند و انرژی مثبت را ده ها برابر به اطرافیانشان منتقل می کنند و همه فعالیت هایشان رنگ زیبایی خواهد داشت.او می خواهد مدیرانی که وارد عرصه سیاستگذاری ها و برنامه های شهری شده اند قانون محکمی برای حفظ سنت ها و معماری شهر وضع کنند.او دلیل دیگری را برای انزوا و معرفی نشدن هنرمندان عنوان می کند و می گوید: برخی هنرمندان بیرجند خودشان را باور نکرده اند به همین دلیل منزوی شده و می ترسند در حضور جمع هنرشان را به نمایش بگذارند و باید این موضوع در چند مسیرآسیب شناسی شود و هنرمندان باور کنند که شاخه ای از درخت هنر هستند و باید همدل و هم سو با هم حرکت کنند.به گفته وی، بعضی هنرمندان بیرجند همدل نیستند و فکر می کنند دیگر جایی برای صعود نیست در حالی که اگر دنیا تمام شود برای هنر نمی توان نقطه پایانی در نظر گرفت ولی باور این موضوع در بیرجند کم است و به همین دلیل اتفاقات هنری کمی دیده می شود و مسئولان هنری باید بیشتر به این اتفاقات بها بدهند.او هنرمند را فردی می داند که تمام وقتش را در اختیار هنر گذاشته و نمایشگاه برگزار کرده است تا مردم او را با آثارش بشناسند و حتی با معرفی خودش در فضای مجازی با انتقاد منتقدان روبه رو شود تا در مقطع بعدی کار بهتری ارائه کند.
نقدی نیست
وی می افزاید: در بیرجند منتقدی نیست و نقدی وجود ندارد چون خیلی ها معتقدند نقد توهین به هنرمند است بنابراین از نقد گریزان هستند.او انتقادی هم به هنرمندان دارد و می گوید: داشتن فضاهای بکر مانند بیابان ها و روستاهای هدف گردشگری، زرشک و زعفران و... می تواند ایده ای برای یک هنرمند نقاش در بیرجند و استان باشد اما کمتر هنرمندی به این موضوع پرداخته است.
«استانستی» ادامه می دهد: برای همه این موضوعات کار کرده ام و نمای 75روستا که از نظر معماری ممتاز بود را در قالب نقاشی به تصویر کشیدم زیرا می دانم 10سال دیگر از معماری این روستاها شاید اثری نماند و نقاشی هایم مانند رسانه ای بزرگ و پویا معرف تاریخ و قدمت بنای روستاها خواهد بود.
وی تاکید می کند: اگر چه برای حفظ آداب و رسوم بومی استان در حوزه هنرهای تجسمی فعالیتی انجام نشده است اما در بخش موسیقی و هنرهای نمایشی فعالیت های تاثیرگذاری انجام شده است و هنرمندان تجسمی سراغ آداب و رسوم بومی نرفته اند و حتی پوشش بومی بیرجند را به نمایش نگذاشته اند.
برنامه های استاد
او به برگزاری ورک شاپ در محله چهاردرخت بیرجند با حضور دانشجویانش اشاره می کند که لباس سنتی به تن می کنند و پخش موسیقی سنتی هم از برنامه های این ورک شاپ یک روزه برای جذب مردم به هنر و شناخت معماری اصیل بیرجند در چهاردرخت است.او همچنین تصمیم دارد به همراه دانشجویانش با پوششی سنتی به پیاده روی در خیابان های بیرجند برود تا مردم پوشش سنتی قدیم بیرجند را به یاد بیاورند.وی به ایده هایی در قالب تشکیل کمپین هنری شهری اشاره می کند که به معرفی هنرمندان بیرجندی در دیگر نقاط کشور در قالب سفر کمک می کند و این تعاملات با دیگر استان ها هنرمندان کشور را هم به آن ها معرفی و تجربیات زیادی نصیب هنرمندان بیرجند می کند.
نمایشگاهی برای کودکان بیرجند
قرار است وی نمایشگاهی از آثار نقاشی روی سنگ با همکاری بنیاد کودک در نگارخانه میدان ابوذر بیرجند برگزار کند. او هدف از نقاشی روی سنگ را آگاهی دادن به مردم درباره گذر از نقاشی روی بوم می داند و می گوید: مردم باید بدانند که می توان روی هر سطحی نقاشی کشیدو این نمایشگاه به خاطر بچه هایی برگزار می شود که نباید به دلیل فقر از هنر دور بمانند.
وی ادامه می دهد: نمایشگاه حاصل تلاش دانشجویان هنرمندی است که یک تیم را تشکیل داده اند و برای اولین بار یک نمایشگاه حرفه ای برگزار می کنند و به طور حتم این نمایشگاه به همه نشان می دهد که چطور از ابزار هنر برای همدلی باید بهره گرفت و شور و اشتیاق برگزاری نمایشگاه های بعدی در دانشجویان هم ایجاد می شود.به گفته وی، این نمایشگاه با همکاری اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی، کانون هنرمندان، اداره کل میراث فرهنگی، شهرداری و... 26دی جاری با نمایش 3هزار اثر نقاشی روی سنگ در راستای هدفی معنوی برپا می شود تا همدلی ترانه شود و آوازش در شهر بپیچد.
او امیدوار است روزی برسد که در دست هر کودک بیرجندی ابزاری از هنر ببیند.